سه آیه اثبات حقانیت حضرت علی (ع) در قرآن مجید

بسم الله الرحمن الرحیم

سه آیه درقران

اثبات حقانیت ولایت حضرت علی علیه السلام

<<اِنّما وَلیّکم الله و رسوله و الّذین آمنوا الّذین

یقیمون الصّلوة و یؤتون الزّکاة و هم راکعون>>

<<ولی شما تنها خدا و رسول او و کسانی که ایمان آورده اند؛

همان کسانی که نماز را بر پا می دارند و در حال رکوع

نماز زکات می پردازند، میlrm;باشند.>> (سوره مائده، آیه 55)

حُرِّمَتْ عَلَيْکُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ

بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطيحَةُ وَ ما أَکَلَ السَّبُعُ

إِلاَّ ما ذَکَّيْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَي النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ

ذلِکُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذينَ کَفَرُوا مِنْ دينِکُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ

وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دينَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْکُمْ نِعْمَتيrlm; وَ رَضيتُ

لَکُمُ الْإِسْلامَ ديناً فَمَنِ اضْطُرَّ فيrlm; مَخْمَصَةٍ غَيْرَ

مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ 3

آیت الله مکارم شیرازی:

گوشت مردار و خون و گوشت خوک و حیواناتی که

به غیر نام خدا ذبح شوند و حیوانات خفه شده و

به زجر کشته شده و آنها که بر اثر پرت شدن از

بلندی بمیرند و آنها که به ضرب شاخ حیوان دیگری مرده باشند و

باقیمانده صید حیوان درنده مگر آنکه (بموقع به آن حیوان برسید و)

آن را سرببرید و حیواناتی که روی بتها(یا دربرابر آنها) ذبح می شوند

(همه)بر شما حرام شده است و(همچنین)قسمت کردن گوشت

حیوان به وسیله چوبه های تیر مخصوص بخت آزمایی تمام این اعمال

فسق و گناه است امروز کافران از(زوال) آیین شما مأیوس شدند

بنا بر این از آنها نترسید! و از( مخالفت )من بترسید! امروز دین شما

را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و

اسلام را به عنوان آیین (جاودان) شما پذیرفتم.

امّا آنها که در حال گرسنگی دستشان به

غذای دیگری نرسد و متمایل به گناه نباشند (مانعی ندارد که از

گوشتهای ممنوع بخورند)خداوند آمرزنده و مهربان است

(آیه 3 سوره مائده)

سوره مائده آيه 67 :

<< يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ

فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ

إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ >>

ترجمه :

اى پيامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است،

كاملاً (به مردم) برسان! و اگر نكنى، رسالت او را انجام ندادهrlm; اى!

خداوند تو را از (خطرات احتمالى) مردم، نگاه میدارد؛

و خداوند، جمعيّت كافران (لجوج) را هدايت نمیكند.

۳ نكته را در ابتدا بايد تذكر داد :

۱- ابلاغي كه در اين آيه شريفه دستور به بيانش، شده است، از نظر

اهميت مساوي يا باارزش تر از 23 سال نبوت پيامبر است زيرا در آيه

بيان شده : اگر اين كار صورت نگيرد، انگار كه پيامبر در طول اين 23 سال

هيچ انجام نداده چراكه نياورده فَمَا بَلَّغْتَ هذَا التّبْليغ،

بلكه آورده رسالتت را به پايان نرسانده اي

<< وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ >>

۲- اين تبليغ هرچه كه بود در دل پيامبر ايجاد دلهره هايي نموده

تا آنجاكه خداوند وعده ايمني ازآن ترس را به پيامبر(ص)اعلام ميدارد

<< وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ >>

۳- در آيه آمده << أُنزِلَ >> كه فعل ماضي است و معلوم مينمايد

مطلبي نازل شده بود(مدتي قبل از نزول اين آيه) و پيامبر(ص)

اعلان آن را مدتي به تأخير انداخته بودند، تا روز مناسبي از سوي

خداوند اعلام گردد، كه سرانجام، زمان موعود فرا رسيد و با فِعل امر

<< بَلِّغْ >> بيان گشت، بلكه در آيه اخطاري بيان شد كه، اي پيامبر

اگر اين مأموريت را انجام ندهي در واقع به رسالتت عمل ننموده اي

در حاليكه در ساير آيات كه در مناسبتهاي مهم ديگر نازل شده بودند

دستورات، بسيار مُلايمتر بيان ميشد :

سوره علق آيه 1 : << اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ >>

سوره مدّثر آيه 1 و 2 : << يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنذِرْ >>